Strona domowa ZDROWIE I STYL ŻYCIA Dieta i kontrola wagi ciała

Każda interwencja skierowana na całą populację dzieci powinna skupiać się raczej na zdrowym sposobie żywienia, aktywnym sposobie życia i utwierdzaniu dobrej samooceny a nie na utracie masy ciała czy uzyskaniu idealnej masy ciała. Ma to na celu uniknięcie stygmatyzacji dzieci z nadwagą oraz zapobieganie próbom podejmowania odchudzania się przez dzieci o prawidłowej masie ciała. Niezbędnym warunkiem każdej interwencji dotyczącej epidemii otyłości jest zwrócenie uwagi na aktywność fizyczną. Obiecującym kierunkiem działań jest zmniejszenie ilości czasu bez aktywności fizycznej. Doak i wsp. podkreślają skuteczność interwencji nakierowanych na ograniczenie czasu spędzanego przed telewizorem i zalecają branie pod uwagę tego elementu w działaniach podejmowanych w populacji dzieci, które dużo czasu poświęcają na oglądanie telewizji i gry komputerowe.

 

Najważniejszą przyczyną niemożności znalezienia jednego najlepszego sposobu przeciwdziałania otyłości jest fakt, iż w konkretnych uwarunkowaniach należy stosować różniące się od siebie działania. Działania najbardziej skuteczne dostosowują program interwencji do specyficznych potrzeb populacji docelowej (m. in. wieku dzieci, ich płci i pochodzenia etnicznego). Interwencja powinna brać pod uwagę dostępne możliwości działania, istniejące doświadczenia z działań podejmowanych uprzednio oraz aktywny udział uczestników w opracowywaniu, wdrażaniu i ocenie wyników programu. Nazwa ”uczestnicy” obejmuje osoby biorące udział w realizacji programu, czyli dzieci, ich rodzice, nauczyciele oraz liderzy lokalnej społeczności. Zaangażowanie tych osób nie tylko pomaga w dostosowaniu programu do konkretnych potrzeb społeczności, ale również stwarza warunki do wzięcia współodpowiedzialności za program i wspomaga chęć do osiągnięcia sukcesu. Współudział uczestników jest szczególnie ważny w realizacji programów realizowanych w grupach mniejszości społecznych.

Podstawowym miejscem akcji promujących zdrowy styl życia są szkoły, ponieważ do nich uczęszczają niemal wszystkie dzieci. Szkoły są miejscem, w którym dzieci uczą się różnych rzeczy, zatem wdrożenie działań dotyczących zasad prawidłowego stylu życia do programu szkolnego jest postrzegane jako proces naturalny. Ponadto w szkołach istnieje możliwość wprowadzania korzystnych zmian dotyczących sposobu żywienia i aktywności fizycznej poprzez dostępność produktów spożywczych o prozdrowotnym składzie w sklepikach szkolnych oraz wprowadzaniu elementów aktywności fizycznej podczas lekcji, przerw międzylekcyjnych lub po zajęciach szkolnych. W najlepszych programach szkoła stanowi centrum szerokich działań, obejmujących również rodziny i lokalną społeczność. Wpływ rodziców, czy szerzej – rodziny, jest ogromny i powinien być elementem skutecznego programu. Cenne są również te elementy programu, które zakładają uczestnictwo społeczności lokalnej.

 

Flynn i wsp. podkreślają, że osobiste cechy lidera i/lub zespołu realizującego program mają bardzo ważne znaczenie dla osiągnięcia sukcesu. Osoby odpowiedzialne za przeprowadzenie programu powinny cechować się komunikatywnością oraz zdolnością motywowania ludzi. Taka osoba powinna być akceptowana kulturowo i stanowić wzór pożądanego zachowania. Dlatego podczas planowania interwencji zaleca się określenie pożądanych cech charakteryzujących zespół.

 

W większości dostępnych badań udowodniono skuteczność interwencji przy krótkim czasie interwencji. Co prawda pojawiają się głosy mówiące o tym, że promowanie szczupłej sylwetki może niekorzystnie wpływać na psychikę dzieci, pod postacią negatywnej oceny własnego ciała i stygmatyzacji społecznej dzieci otyłych ale istniejące piśmiennictwo raczej nie potwierdza tych obaw (1,2) . Flynn i wsp. zalecają, aby duże programy walki z otyłością wykorzystywały maksymalnie istniejące zasoby i nie ograniczały się do otyłości ale również odwoływały do zmniejszenia występowania innych chorób przewlekłych, takich jak choroby układu krążenia i choroby nowotworowe (1).