Food additives

Despite modern-day associations food additives have been used for centuries. Food preservation began when man first learned to safeguard food from one harvest to the next and by the salting and smoking of meat and fish. The Egyptians used colours and flavourings, and the Romans used saltpetre (potassium nitrate), spices and colours for preservation and to improve the appearance of foods. Cooks regularly used baking powder as a raising agent, thickeners for sauces and gravies, and colours, such as cochineal, to transform good-quality raw materials into foods that were safe, wholesome and enjoyable to eat. The overall aims of traditional home cooking remain the same as those prepared and preserved by today's food manufacturing methods.

Over the last 50 years, developments in food science and technology have led to the discovery of many new substances that can fulfil numerous functions in foods. These food additives are now readily available and include; emulsifiers in margarine, sweeteners in low-calorie products and a wider range of preservatives and antioxidants which slow product spoilage and rancidity whilst maintaining taste.

Γλυκαντικές ουσίες χαμηλές σε θερμίδες: κάτι περισσότερο από μια γλυκιά γεύση

Οι χαμηλές σε θερμίδες γλυκαντικές ουσίες είναι πολύ διαδεδομένες σε όσους προσέχουν το βάρος και την υγεία τους. Με ελάχιστες ή καθόλου θερμίδες, αποτελούν την πρωταρχική πηγή της γλυκιάς γεύσης σε τρόφιμα και ποτά που περιέχουν λίγες θερμίδες και καθόλου ζάχαρη. Όταν χρησιμοποιούνται με σύνεση τα προϊόντα αυτά μπορούν να είναι πολύ χρήσιμα για την απώλεια και τη διατήρηση βάρους καθώς και γενικότερα για τη υγεία.

Το τέλειο μείγμα: οι γαλακτωματοποιητές κάνουν το φαγητό μας απολαυστικό

Εάν ρίξετε λάδι μέσα σε νερό, τα δύο υλικά δεν θα αναμιχθούν ποτέ. Ή τουλάχιστον μέχρι να προσθέσετε και έναν γαλακτωματοποιητή. Οι γαλακτωματοποιητές είναι μόρια με δύο μέρη: ένα υδρόφιλο και ένα υδρόφοβο. Καταφέρνουν να κάνουν το νερό και το λάδι να διασκορπιστούν το ένα μέσα στο άλλο, δημιουργώντας ένα σταθερό, ομοιογενές και λείο γαλάκτωμα.

Ρυθμιστές οξύτητας – οι «παίκτες» με τους πολλούς ρόλους

Στα προηγούμενα άρθρα αυτής της σειράς δόθηκε έμφαση στα συντηρητικά και τα αντιοξειδωτικά, δύο πρόσθετες ουσίες τροφίμων με τις οποίες είναι εξοικειωμένοι οι περισσότεροι ενημερωμένοι καταναλωτές. Το παρόν εξετάζει τους ρυθμιστές οξύτητας και τα μέσα οξίνισης, μια λιγότερο γνωστή, αλλά όχι λιγότερο σημαντική, πρόσθετη ουσία τροφίμων που χρησιμοποιείται για να δώσει μια ξινή γεύση στα τρόφιμα και να δράσει ως συντηρητικό. Μερικά μέσα οξίνισης ενεργούν επίσης ως σταθεροποιητές, άλλα βοηθούν τα αντιοξειδωτικά ή τους γαλακτωματοποιητές ή βοηθούν στη διατήρηση χρώματος. Μπορεί να φαίνεται μια δευτερεύουσα παράμετρος, αλλά η διατήρηση του κατάλληλου pH είναι το πρώτο βήμα για να εξασφαλίσουμε ασφάλεια τροφίμων και μεγαλύτερη διάρκεια ζωής  του προϊόντος στο ράφι.

Τα τρόφιμα πρέπει επίσης να «δείχνουν καλά» - γιατί τα αντιοξειδωτικά είναι τόσο σημαντικά;

Τα αντιοξειδωτικά περιέχονται σε πολλά τρόφιμα και ο καθένας έχει ακούσει για αυτά κάποια στιγμή ή τα έχει δει να απαριθμούνται ως πρόσθετες ουσίες σε συσκευασίες τροφίμων. Αλλά για ποιο λόγο προστίθενται στα τρόφιμα; Και γιατί παίζουν τόσο σημαντικό ρόλο σε πολλά προϊόντα;

Συντηρητικά για να διατηρήσουμε τα τρόφιμα ασφαλέστερα και για περισσότερο διάστημα

Τα συντηρητικά αποτελούν σύνηθες θέμα στις δημόσιες συζητήσεις και, όποτε βρίσκονται στο προσκήνιο, πολλοί καταναλωτές θεωρούν ότι πρόκειται για επιβλαβείς, «μοντέρνες» χημικές ουσίες στα τρόφιμα. Μια σύντομη, όμως, αναδρομή στο παρελθόν θα δείξει ότι η συντήρηση των τροφίμων έχει χρησιμοποιηθεί εδώ και αρκετές εκατοντάδες χρόνια, όταν ο άνθρωπος χρησιμοποίησε το αλάτι (πάστωμα) και τον καπνό (κάπνισμα) για να εμποδίσει το κρέας και τα ψάρια να χαλάσουν. Παρά τις διάφορες ανησυχίες, τα συντηρητικά αποτελούν σήμερα αναπόσπαστο μέρος των τροφίμων που καταναλώνουμε. Ένας λόγος είναι η αυξανόμενη ζήτηση από τους καταναλωτές για περισσότερες επιλογές, για μεγαλύτερη ευκολία και ευχέρεια στα τρόφιμα και τα υψηλά πρότυπά μας για την ασφάλεια τροφίμων.

Γλυκαντικές ουσίες - περισσότερες επιλογές για μια γλυκιά ζωή!

Ανά τους αιώνες, διάφορα τρόφιμα, όπως το μέλι ή η ζάχαρη, έχουν χρησιμοποιηθεί για να γλυκάνουν τα τρόφιμά μας. Σήμερα, έχουμε, επίσης, ποικιλία νέων γλυκαντικών ουσιών, οι οποίες αποτελούν εναλλακτικές μορφές ζάχαρης. Οι κανόνες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πιστοποιούν ποιες γλυκαντικές ουσίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν και εξασφαλίζουν ότι οι καταναλωτές έχουν πρόσβαση σε συγκεκριμένες πληροφορίες στις ετικέτες.

Πόσο «πλούσια σε γεύση» είναι τα τρόφιμά σας; Απλώς διαβάστε την ετικέτα...

Όταν διαβάζετε μια ετικέτα ενός τροφίμου, βλέπετε πολύ συχνά να αναφέρεται o όρος «αρωματικές ύλες». Γιατί προστίθενται στα τρόφιμα; Η απάντηση είναι αρκετά απλή: Οι καταναλωτές έχουν προσδοκίες σχετικά με τη γεύση που πρέπει να έχουν ορισμένα τρόφιμα. Οι αρωματικές ύλες προστίθενται συχνά για να αποκαταστήσουν ή να βελτιώσουν τη γεύση που χάνεται κατά την επεξεργασία, ή απλά να βελτιώσουν τη φυσική γεύση.

Αλήθειες για το όξινο γλουταμινικό νάτριο

Ένα συστατικό τροφίμων που βρίσκεται συνήθως στο επίκεντρο κακής δημοσιότητας, είναι το όξινο γλουταμινικό νάτριο ή MSG. Εντούτοις, αυτό είναι αβάσιμο. Το όξινο γλουταμινικό νάτριο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ακίνδυνα για να προσθέσει γεύση στα τρόφιμα και να τα κάνει πιο ελκυστικά· χρησιμοποιείται ακόμη και για να μειώσει τα επίπεδα νατρίου στα τρόφιμα.

Η αξιολόγηση της ασφάλειας των πρόσθετων των τροφίμων στην Ευρωπαϊκή Ένωση

Όλες οι πρόσθετες ουσίες τροφίμων πρέπει να έχουν όχι μόνο έναν καταδεδειγμένο χρήσιμο σκοπό αλλά και μια λεπτομερή και αυστηρή αξιολόγηση ασφάλειας πριν μπορέσουν να εγκριθούν για χρήση. Στην Ευρωπαϊκή Ένωση, όλα τα πρόσθετα  πρέπει να αξιολογηθούν από την Επιστημονική Επιτροπή Τροφίμων (SCF) της ΕΕ προτού μπορέσουν να χρησιμοποιηθούν στα τρόφιμα.

Τι είναι τα πρόσθετα των τροφίμων;

Γιατί άραγε οι περισσότεροι άνθρωποι θεωρούν ότι όλα τα πρόσθετα είναι βλαβερές χημικές ουσίες και αποφεύγουν πάση θυσία τα «Ε»; Και γιατί έχει παρανοηθεί σε τέτοιο βαθμό ο ρόλος των προσθέτων στα τρόφιμα;

Ασπαρτάμη: πολύ κακό για το τίποτα

Οτιδήποτε αφορά τα τρόφιμα γίνεται είδηση, και η όρεξη των ανθρώπων για πληροφόρηση είναι ακόρεστη. Μέσω του διαδικτύου κάθε νέο θέμα και κάθε φήμη διαδίδονται παγκοσμίως εντός λίγων δευτερολέπτων. Το διαδίκτυο είναι μια καταπληκτική πηγή πληροφοριών, αλλά πρέπει να αντιμετωπίζεται με προσοχή.

Πρόσθετα τροφίμων – τα χρειαζόμαστε;

Η καταναλωτική ζήτηση και η πρόοδος της επιστήμης και της τεχνολογίας των τροφίμων οδήγησαν σε ευρύτερη και πιο διαδεδομένη χρήση των προσθέτων. Κατά συνέπεια, απολαμβάνουμε οικονομικά,  υψηλής ποιότητας και θρεπτικά τρόφιμα.