Για πολλούς Ευρωπαίους το φθινόπωρο και ο χειμώνας είναι οι ιδανικές περίοδοι για να εξερευνήσουν πιο εξωτικούς προορισμούς διακοπών, αλλά οι ταξιδιώτες πρέπει να είναι προσεκτικοί, ειδικά αν σκοπεύουν να επισκεφτούν τις αναπτυσσόμενες χώρες. Ένας στους τρεις ταξιδιώτες αρρωσταίνει λόγω μολυσμένων τροφίμων και νερού, πάσχοντας στις περισσότερες περιπτώσεις από διάρροια των ταξιδιωτών. Το ποσοστό των προσβεβλημένων μπορεί να ανεβεί στο 80% για εκείνους που διαμένουν σε προορισμούς υψηλού κινδύνου στην Ασία, την Αφρική και τη Λατινική Αμερική. Αλλά μην πανικοβάλλεστε: μπορείτε να αποφύγετε τις ασθένειες που προέρχονται από τα τρόφιμα και το νερό αρκεί να λαμβάνετε συγκεκριμένα μέσα προφύλαξης.

Στην καθημερινή μας ζωή εκτιθέμεθα σε χιλιάδες χημικές ουσίες. Μερικές από αυτές είναι ευεργετικές για την υγεία (παραδείγματος χάριν, τα κύρια συστατικά των τροφίμων), αλλά μερικές άλλες ουσίες (που μπορεί να υπάρχουν στα τρόφιμα ή στο περιβάλλον) μπορούν να προκαλέσουν δυσμενείς επιπτώσεις στην υγεία. Η πιθανότητα των δυσμενών επιπτώσεων στην υγεία συσχετίζεται με το μέγεθος, τη συχνότητα και τη διάρκεια της έκθεσης σε αυτές τις χημικές ουσίες.

Καθώς αυξάνει όλο και περισσότερο η ενημέρωση των καταναλωτών σε θέματα διατροφής και υγείας, αυξάνει συνεχώς η ζήτηση των ψαριών στην Ευρώπη ως μια υγιεινή διατροφική επιλογή. Το ψάρι είναι πολύτιμη πηγή υψηλής ποιότητας πρωτεΐνης, ανόργανων στοιχείων και βιταμινών. Επιπλέον, τα λιπαρά ψάρια είναι πλούσια σε ωμέγα-3 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (PUFA), τα οφέλη υγείας των οποίων αναγνωρίζονται ευρέως. Πρόσφατα, η δημόσια εμπιστοσύνη κλονίστηκε από μια έκθεση, η οποία έδωσε έμφαση στους κινδύνους που συνδέονται με τη διατροφική έκθεση σε περιβαλλοντικούς μολυσματικούς παράγοντες, όπως ο υδράργυρος και οι διοξίνες, που είναι γνωστό ότι συσσωρεύονται στα ψάρια. Ωστόσο, όλα τα διαθέσιμα στοιχεία και η ερμηνεία που δίνουν οι αρμόδιες αρχές δείχνουν ότι το επίπεδο μολυσματικών παραγόντων στα ψάρια είναι πολύ χαμηλότερο από τα κρίσιμα επίπεδα κινδύνου.

Το Campylobacter jejuni είναι ένα από τα κύρια βακτήρια τροφικής δηλητηρίασης παγκοσμίως. Βρετανοί επιστήμονες καθόρισαν πρόσφατα ολόκληρη τη γενετική του σύσταση, γεγονός που λογικά θα οδηγήσει στην κατανόηση του μηχανισμού της τοξικότητάς του και σε στρατηγικές για τον έλεγχό του.

Νέες μέθοδοι, βασισμένες στο DNA, για την ανίχνευση και τον προσδιορισμό παθογόνων μικρόβιων προσφέρουν οφέλη τόσο στους παραγωγούς όσο και στους καταναλωτές. Η μικροβιολογική ασφάλεια των τροφίμων συνεχίζει να προκαλεί μεγάλη ανησυχία σε όλους στην αλυσίδα τροφίμων, «από το αγρόκτημα στο πιρούνι». Παραγωγοί, κατασκευαστές και όσοι προετοιμάζουν τρόφιμα παίρνουν όλες τις πιθανές προφυλάξεις για να αποτρέψουν ασθένειες που μπορούν να προκύψουν μέσω της κατανάλωσης των τροφίμων τους. Συστήματα διαχείρισης της ασφάλειας τροφίμων, που έχουν αποδειχθεί να δίνουν καλά αποτελέσματα, περιλαμβάνουν τις Καλές Κατασκευαστικές Πρακτικές και την Ανάλυση Κινδύνου Κρίσιμου Σημείου Ελέγχου. Μια σημαντική πτυχή τέτοιων προληπτικών συστημάτων διασφάλισης της ασφάλειας είναι να προσδιοριστεί εάν τα πιθανά παθογόνα είναι παρόντα σε μια πρώτη ύλη ή στο περιβάλλον μιας παραγωγικής γραμμής τροφίμων.