Στις μέρες μας όλο και περισσότερες ετικέτες τροφίμων περιέχουν πληροφορίες για τη διατροφή και την υγεία που μας δίνουν χρήσιμες γνώσεις για τα τρόφιμα που αγοράζουμε. Οι ετικέτες μπορούν να μας βοηθήσουν να καταλάβουμε τη συμβολή που έχουν τα διάφορα τρόφιμα στην υγεία και την ευημερία μας, καθώς επίσης και να μας βοηθήσουν να επιλέξουμε μια πιο ισορροπημένη διατροφή.

Μπορεί να έχετε παρατηρήσει τις Ενδεικτικές Ημερήσιες Προσλήψεις (Guideline Daily Amounts, GDAs), που αναφέρονται στις ετικέτες τροφίμων, αλλά γνωρίζετε τι σημαίνουν; Οι Ενδεικτικές Ημερήσιες Προσλήψεις είναι ένας οδηγός για το συνολικό ποσό ενέργειας και θρεπτικών ουσιών που ένας μέσος υγιής ενήλικας πρέπει να καταναλώνει ημερησίως.

Περισσότερα από 30  χρόνια πριν, προτάθηκε ότι ένα μεγάλο μέρος της υπερκινητικότητας που σχετίζεται με τις μαθησιακές δυσκολίες θα μπορούσε να αποδοθεί στις τεχνητές χρωστικές τροφίμων, καθώς επίσης και σε ορισμένα φρούτα και λαχανικά που περιέχουν σαλικυλικά οξέα και ζάχαρη. Από τότε, πλήθος επιστημόνων έχουν εξετάσει αυτές τις θεωρίες, αλλά τα στοιχεία παραμένουν αμφιλεγόμενα.

Οι καταναλωτές θέλουν να γνωρίζουν τι υπάρχει μέσα στα τρόφιμά που καταναλώνουν. Μπορεί να επιθυμούν να αποφύγουν ορισμένα συστατικά για ποικίλους λόγους. Στην Ευρώπη, σχεδόν όλα τα συσκευασμένα τρόφιμα πρέπει να φέρουν ετικέτα σύμφωνα με νόμο της ΕΕ. Εντούτοις, η ορολογία αναγραφής συστατικών στις ετικέτες μπορεί να μην είναι πάντα σαφής στον καταναλωτή και για μερικούς καταναλωτές η ερμηνεία των αναγραφόμενων συστατικών αποτελεί ένα πρόβλημα.

Η ετικέτα των τροφίμων είναι ένα σημαντικό «όχημα», μέσω του οποίου οι κατασκευαστές τροφίμων μπορούν να μεταβιβάσουν τις σημαντικές πληροφορίες για τη θρεπτική αξία και τη σύνθεση του προϊόντος τους. Ενδεχομένως, αυτό αντιπροσωπεύει ένα πολύτιμο εργαλείο, το οποίο βοηθάει τους καταναλωτές να λάβουν ενημερωμένες αποφάσεις για τη διατροφή και τον τρόπο ζωής τους. Εντούτοις, φαίνεται ότι οι ετικέτες διατροφής δεν είναι πάντα αποτελεσματικές στο να καθιστούν αντιληπτά τα μηνύματα τους προς στους καταναλωτές.

Οι ετικέτες στα τρόφιμα θεωρητικά μας βοηθούν να είμαστε ενημερωμένοι και να κάνουμε συνειδητές επιλογές σχετικά με το τι τρώμε. Η γνώση της θρεπτικής σύστασης των φαγητών μας είναι ένα πολύ σημαντικό στοιχείο για την υγιεινή διατροφή. Ωστόσο, σύμφωνα με μία νέα έρευνα του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Ενημέρωσης για τη Διατροφή (EUFIC), οι ετικέτες δεν προσφέρουν στον καταναλωτή αυτό που θέλει και, ως εκ τούτου, συχνά αγνοούνται. Μήπως πρέπει να αλλάξουν οι ισχύουσες απαιτήσεις για τις ετικέτες των προϊόντων; Εισακούονται οι καταναλωτές; Και τι θέλει ο καταναλωτής από τις διατροφικές ετικέτες;

Στο σημερινό γρήγορο τρόπο ζωής  είμαστε πιο πολυάσχολοι από ποτέ, απαιτώντας γρήγορα, εύκολα γεύματα και λύσεις πρόχειρων φαγητών για να φάμε στο σπίτι ή στο δρόμο ∙  οι επιλογές όλων των τροφίμων δεν πρέπει να είναι εις βάρος της υγείας μας. Η επισήμανση του θρεπτικού περιεχομένου των τροφίμων έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία,  όχι απλώς επειδή ο καταναλωτής έχει το δικαίωμα να γνωρίζει τι περιέχεται στα τρόφιμα, αλλά επειδή κάνουμε τις κατάλληλες διαιτητικές επιλογές, ώστε να μπορούμε να ακολουθήσουμε μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή.

Για να είναι σε θέση οι καταναλωτές να επιλέξουν μια ισορροπημένη, υγιεινή διατροφή, πρέπει πρώτα να καταλάβουν τι υπάρχει στα τρόφιμα που αγόρασαν. Ακόμη πιο σημαντικό, οι πάσχοντες από αλλεργίες πρέπει να είναι βέβαιοι ότι δεν αγοράζουν κάτι με ενδεχομένως δυσάρεστες ή, σε μερικές περιπτώσεις, σοβαρές, ακόμα και μοιραίες, συνέπειες. Οι ετικέτες είναι το κλειδί για την επικοινωνία τέτοιων ζωτικών πληροφοριών. Γνωρίζουν, όμως, οι καταναλωτές ποιες πληροφορίες πρέπει να περιμένουν να αναγράφονται στις ετικέτες;  Καταλαβαίνουν τις πληροφορίες που διαβάζουν;

Όταν διαβάζετε μια ετικέτα ενός τροφίμου, βλέπετε πολύ συχνά να αναφέρεται o όρος «αρωματικές ύλες». Γιατί προστίθενται στα τρόφιμα; Η απάντηση είναι αρκετά απλή: Οι καταναλωτές έχουν προσδοκίες σχετικά με τη γεύση που πρέπει να έχουν ορισμένα τρόφιμα. Οι αρωματικές ύλες προστίθενται συχνά για να αποκαταστήσουν ή να βελτιώσουν τη γεύση που χάνεται κατά την επεξεργασία, ή απλά να βελτιώσουν τη φυσική γεύση.

Τα "λειτουργικά τρόφιμα" συζητούνται πολύ στον κόσμο των τροφίμων και το μερίδιο τους στην αγορά προβλέπεται να αυξηθεί σημαντικά στα επόμενα έτη. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν ότι τα λειτουργικά τρόφιμα είναι εκείνα για τα οποία μπορούν να γίνουν ισχυρισμοί υγείας. Αν και κάτι τέτοιο δεν ισχύει πάντοτε, είναι αρκετό για να ξεκινήσει μια συζήτηση για τα επιστημονικά στοιχεία που απαιτούνται για να δικαιολογήσουν τους ισχυρισμούς υγείας.

Με βάση επιστημονικά στοιχεία από περισσότερες από πενήντα ανεξάρτητες μελέτες, η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) επιτρέπει πλέον στους παρασκευαστές τροφίμων που περιέχουν τουλάχιστον 6.25g πρωτεΐνης σόγιας ανά μερίδα, να ισχυρίζονται στη συσκευασία ενός τροφίμου ή ποτού ότι «25g πρωτεΐνης σόγιας ημερησίως, ως μέρος μιας δίαιτας  χαμηλής σε κορεσμένο λίπος και χοληστερόλη, μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων».